با بعضیها حال آدم یک جوری میشود... یک جورِخوب...!از آن خوبهایی که شبیه خوردن آب یخ وسط گرمای تابستان است... یا شاید هم شبیه خوردن گوجه سبز با نمک است که به تلخی هم نمیزند... شبیه قدم زدن در زیر باران...! میدانی آدم خیالش یک جورِخاص راحت است... راحت از آنکه خوبیشان هیچوقت تهنشین نمیشود... این جور آدم...

کاش بفهمید کسی که میگوید دوستت دارم"هم، غرور دارد دل دارد کاش بدانید "دوستت دارم"گفتن هیچ کسی از روی تنهایی نیست اگر کسی بهتان گفت "دوستت دارم" بدانید روزها و شبهای زیادی را با دلش جنگیده تو را به خدا بفهمید اگر میگوییم "دوستتان داریم"چشممان بقیه را هم میدیده اما تقصیر این دل وامانده است اگر شما

اين همه دلتنگى نه با نوشتن كم ميشود نه با خواندندلم بودنت را ميخواهد ؛ میدانم حرفِ امروز و دیروز نیست حرف ، حرف ِ زمستان های بی برف و پر سوزِ این شهر خاکستریست و دل ِ تنگ من و خیابان های سرد و خالی ای که حضورِ مرا کم دارند باور کن لعنتی ! همیشه نباید فقط گفت گاهی باید گوش کنی تا بشنوی تک تک واژه

حالت که خراب باشددلت که گرفته باشد هیچ چیز آرامت نمی کند حوصله ی هیچ چیز و هیچکس را نداری از عکس های آویخته به دیوار گرفته تا گوش دادن به آهنگی که همیشه دوستش داشتی . . ! آنقدر که از خودت هم بیزار میشوی حالت که خراب باشد دلت کنج خلوتی می خواهد برای اشک ریختن و فکر کردن به روزهایی نزیسته ات . . .